Ujmowanie w księgach rachunkowych zakup telefonu komórkowego na raty

Polityka rachunkowości prowadzona przez daną firmę powinna szczegółowo określać zasady ewidencjonowania w księgach rachunkowych środków trwałych o niskiej wartości. Pod tą definicją kryją się również aparaty telefoniczne, których cena nie przekracza 3500 zł. Warto w takim razie dowiedzieć się, w jaki sposób należy zamieścić w ewidencji zakup telefonu komórkowego na raty który zgodnie z umową ma zostać spłacony w 13 ratach razem z rachunkami za usługi telekomunikacyjne. Przyjmijmy, że zakupiony telefon jest wart 1300 zł.

Kupowanie czegoś na raty nie wpływa na sposób, w jaki należy uwzględnić w księgach rachunkowych zakup danego środka trwałego i powiększenie się majątku firmy. W przypadku gdy zapłata za dany zakup ma odbywać się w ratach, to jest to rzecz ustalona wyłącznie pomiędzy nabywcą a sprzedawcą. Konto rozrachunkowe przez cały okres spłacania rat zawiera nierozliczone saldo danej transakcji, które przy każdej kolejnej spłaconej racie ulega zmniejszeniu. Przedmioty które posiadają niską wartość jednostkową i spełniają kryteria które są wymagane w ustawie o rachunkowości dla środków trwałych mogą być zaliczone do środków trwałych, choć nie istnieje taki obowiązek. Obowiązkiem kierownika danej jednostki jest podjęcie decyzji o zaliczenie takich przedmiotów do środków trwałych. Zasada istotności stwarza tutaj konieczność wyodrębnienia w rachunkowości wszystkich zdarzeń i czynników które mogą być istotne do oceny sytuacji majątkowej oraz finansowej jak i wpływać na końcowy wynik jednostki. W ustawie o rachunkowości zostały określone jedynie kryteria rzeczowe oraz prawne składników majątku, które mogą być zaliczone do środków trwałych. Dolna granica wartości środków trwałych nie jest natomiast określona. Jest ona ustalona w ustawach podatkowych – przede wszystkim ustawa o CIT oraz ustawa o PIT. Zasady ujmowania w ewidencji środków trwałych o niskiej wartości powinny być ustalone w polityce rachunkowej danej jednostki. Kwota definiująca niską wartość również jest ustalana indywidualnie przy zachowaniu zasady ostrożności – może to być na przykład 3500 zł. Jeżeli dane przedmioty które ze względu na niską wartość nie są uwzględnione w ewidencji firmy zostaną wydane do użytkowania, to coś takiego traktowane jest jako zużycie materiałów na potrzeby własne. Następuje wówczas odpisanie ich w pełnej wartości w kosztach.

Ujęcie takich przedmiotów pozaksięgowo w prowadzonej przez siebie ewidencji pozwala na zapewnienie sobie pełnej kontroli ich użytkowania. Ważne jest dokonanie tego w taki sposób, który zapewni nam możliwość identyfikowania przedmiotów, miejsc w których są one używane oraz osób, które są za nie odpowiedzialne. W przypadku środków trwałych o niskiej wartości jednostkowej mogą być stosowane odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe w sposób uproszczony – tak, jak określa to ustawa o rachunkowości. Jeżeli zostało to ustalone wcześniej w polityce rachunkowej danej jednostki, to oba te sposoby mogą być stosowane ze sobą zamiennie w zależności od konkretnej sytuacji.

10 czerwca 2015